Einblicke

Die Entstehung der Insel Rügen

As uns Herrgott de Welt schaffen ded un binah dormit farig wir,
stunn he eenes Abendes so kort vör Sünnenunnergang up Bornholm
un keek von hier ut nah de pommersche Küst räwer. Bi em leg de
Muurekell un de grote Moll, in de äwer man blor noch'n lütt bäten Ird öwrig wir,
denn he harr all den ganzen Dag arbeit't.
As he nu so äwer dat Water wegkeek, schient em de pommersche
üst doch gor to kahl to sin; em dücht , so'n bäten müsst dor wol dat von Bornholm ut an de Küst ran,
äwer dat kem nich ganz ranne.
So ungefihr'ne Miel vörto fell dat int Water , un so entstünn de Hauptdeel non Rügen.
Uns Herrgott fohrt gliek noch ees mit de Kell an de Kanten entlang un makt senah buuten so hübsch glatt un rund,
un so würr Rügen am Enn grad so ne Insel worden sin,
as all de annern ok sünd.
Intwischen wir de Sünn äwer binah gabz unnergahn, un uns Herrgott wull Fierabend maken.
Dorüm kratzt und schrapt he noch fixing alls tosamen, wat in de Moll anbackt wir, un wiel he keen
bätere Verwendung dorför harr, klackt he dat ook noch an de Insel ran.
So entstünn Jasmund un Wittow, Dat seech zworst'n bäten ruuch ut,
äwer uns Herrgott: " nu ist Fierabend, nu lat t man so wäsen, as't is."